Radio – Twoja muzyka

Taniec brzucha jest bardzo często nazywany także tańcem arabskim albo orientalnym. Nie dzieje się tak bez powodu, ponieważ najbardziej rozpowszechniony jest w państwach Bliskiego Wschodu, a także w Afryce Północnej. Charakteryzuje się przede wszystkim bardzo specyficznymi ruchami – przede wszystkim bioder, które z kolei wprawiają w odpowiedni ruch także brzuch. Stąd właśnie nazwa tańca. Do tego wszystkiego dochodzi odpowiednia choreografia rąk. W tańcu brzucha zauważyć można także wpływy i innych tańców, takich jak dla przykładu folklorystycznych, współczesnego, niekiedy również i baletu. Wykonujące go tancerki ubrane są odzież przywodząca na myśl głównie hinduskie stroje, jako dodatkowe elementy dekoracyjne często są przez nie wykorzystywane chusty. Krajami, w których taniec brzucha poszczycić się może bardzo długimi tradycjami są Egipt oraz Liban. Wbrew pozorom, wykonanie tego tańca wcale nie jest takie proste, jak by się mogło wydawać. W Polsce można się go nauczyć w specjalnych szkołach. Taniec dworski jest jedną z odmian tańca historycznego. Jak wyglądał, każdy z nas z całą pewnością miał okazję to widzieć niejednokrotnie na filmach. Forma ta bardzo wyrazistego kształtu nabrała u schyłku epoki średniowiecznej, jednakże największą popularnością cieszyła się później, albowiem dopiero w osiemnastym stuleciu. Taniec dworski uskuteczniany był na najbardziej zamożnych dworach znajdujących się na kontynencie europejskim. Uprawiały go nie tylko koronowane głowy, ale także dworzanie oraz arystokracja – ta najwyższa. Szczególne uznanie zyskał sobie w takich państwach jak Włochy, Anglia oraz Francja. W tamtych czasach stosunkowo dużą wagę przykładano do spędzania wolnego czasu na rozrywkach, dlatego też wykształciło się zupełnie nowe zajęcie polegające na organizowaniu takich właśnie imprez. Lista znanych tańców dworskich jest dość długa, a wymienić w tym miejscu można takie nazwy jak między innymi gawot, menuet, rigaudon, kurant i pawana. Taniec dworski dał początek tańcowi salonowemu.