Ruch ma swoje korzenie w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku. Rozpoczął się w Wielkiej Brytanii gdzie piłka nożna to niemal religia. Dla radykalnych grup kibicowskich liczy siła , honor , działają wedle zasady „Fight for respect” Ubiorem nie wyróżniają się specjalnie , jedynie szaliki ewentualnie bluzy z herbem klubu, czasami również tatuaże. Z kibicami innych drużyn mogą mieć sojusze bądź też pałać do nich wyjątkowo nienawiścią. Mecze drużyn , których kibice mają tak zwaną „kose” to największe wyzwanie dla miejscowej policji. W Wielkiej Brytanii szczególnie tragiczne były lata siedemdziesiąte i osiemdziesiąte gdy w wyniku zamieszek ginęło wielu ludzi , warto dodać , że w bójkach często używano ( i używa się! ) metalowych przedmiotów , kastetów czy kijów bejsbolowych. Zamieszki z udziałem angielskich kibiców , którzy są uznawani za najbardziej agresywnych , przejawiają się masowo już tylko gdy znajdują się oni poza granicami swojego kraju. Fanatyczni kibice tak zwani ” tifosi” to radykalne odłamy kibicowskie we Włoszech. Malowidła ścienne występowały już w starożytności , obecnej formy zjawisko to nabrało w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych dwudziestego wieku. Ogromne znaczenie dla rozwoju tej subkultury miał wynalazek sprayu , który sprawił , że wykonywanie tych swoistych arcydzieł stało się prostsze i szybsze. Graficiarze nie wyróżniają się specjalnym ubiorem ani poglądami , za to łączy ich wspólna pasja do tworzenia grafiti. Jednak ta pasja spotyka się z różnymi reakcjami ze strony środowiska ludzi , którzy nie specjalnie interesują się tego typu działalnością. Niektórzy z nich inicjują akcje przeciwko graficiarzom , uznając malowidła za nieporządane. Czasami trudno się z nimi nie zgodzić , gdy blok bądź budynek mieszkalny zostaje zamalowany w sposób mu uwłaczający. To samo tyczy się pociągów( pomijając fakt , że ich stan jest opłakany), które nie powinny być malowane bez zgody władz. Na szczęście coraz więcej jest miejsc gdzie graficiarze mają pole do popisu i mogą dać upust swojej malarskiej pasji. Organizowane są konkursy z wysokimi nagrodami dla najlepszych artystów ulicznych. Generalnie wszystko zmierza w dobrym kierunku.
Ludzie należący do tego ruchu nosili długie włosy, w które często wplątywali kwiaty lub wianki. Przedstawicieli płci męskiej przeważnie nosili długie brody. W ciepłych krajach nie używali butów. Ich idee to głownie pokój na świecie , życie w zgodzie z naturą. Niestety z czasem w celu poszerzaniu możliwości umysłu zaczęto zażywać narkotyki , co stało się bezpośrednią przyczyną porażki tego ruchu. Doprowadziły one do zaniechania przestrzegania zasad. Późniejsi hipisi opierali swoja ideologie tylko na szukaniu narkotyków. Gdy założyciele zobaczyli co się stało , po prostu odeszli , opuścili swoich ludzi i pozwolili im umierać na dworcach i ulicach miast, taka sytuacja miała jeszcze miejsce w latach osiemdziesiątych dwudziestego wieku. Z perspektywy czasu możemy się przekonać , że kwestia „make love not war” nie sprawdziła się , bo życie nie polega egzystowaniu jedną chwilą bo na dłuższą metę kończy się to na pewno klęską. Hipisi sprzeciwiali się też obowiązkowej służbie w wojsku , co było przyczyną konfliktów z prawem , oponowali przeciw wojnie w Wietnamie , przeciwko nadmiernej konsumpcji. Czuli się uwięzieni w świecie , dlatego też szukali miejsc , kontaktu z żywą naturą. Subkultura ta narodziła się w Wielkiej Brytanii w latach osiemdziesiątych dwudziestego wieku. Metalowcy noszą długie włosy , wąskie dżinsy , kamizelki z naszywkami oraz kurtki tak zwane ramoneski. Metalowcy stworzyli swoje własne normy , zachowanie oraz swoistą obyczajowość. Separują się od innych subkultur , nie tolerują komercjalizacji w muzyce. Organizują swoje własne festiwale takie jak na przykład ” Metalmania „, organizowana nieprzerwanie od roku 1986. Dla tej subkultury najbardziej liczy się lojalność wobec tego co się wyznaje i muzyki , której się słucha. Często chodząc po ulicach miast w swych charakterystycznych strojach są wyszydzani , ludzie patrzą na nich jak na osoby , które nie wiedzą co zrobić ze swoim życiem. Często jednak wielbiciele metalu nie noszą długich włosów i co niektórych może dziwić są osobami o ustabilizowanej sytuacji życiowej, lubią generalnie słuchać mocnych i ostrych brzmień. Muzyka jest ich filozofią , często nawiązuje do ideologii anarchizmu. Najciekawsze jest jednak to ,że większość młodych osób nie zdaje sobie z niej sprawy.