Ruch ma swoje korzenie w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku. Rozpoczął się w Wielkiej Brytanii gdzie piłka nożna to niemal religia. Dla radykalnych grup kibicowskich liczy siła , honor , działają wedle zasady „Fight for respect” Ubiorem nie wyróżniają się specjalnie , jedynie szaliki ewentualnie bluzy z herbem klubu, czasami również tatuaże. Z kibicami innych drużyn mogą mieć sojusze bądź też pałać do nich wyjątkowo nienawiścią. Mecze drużyn , których kibice mają tak zwaną „kose” to największe wyzwanie dla miejscowej policji. W Wielkiej Brytanii szczególnie tragiczne były lata siedemdziesiąte i osiemdziesiąte gdy w wyniku zamieszek ginęło wielu ludzi , warto dodać , że w bójkach często używano ( i używa się! ) metalowych przedmiotów , kastetów czy kijów bejsbolowych. Zamieszki z udziałem angielskich kibiców , którzy są uznawani za najbardziej agresywnych , przejawiają się masowo już tylko gdy znajdują się oni poza granicami swojego kraju. Fanatyczni kibice tak zwani ” tifosi” to radykalne odłamy kibicowskie we Włoszech. Malowidła ścienne występowały już w starożytności , obecnej formy zjawisko to nabrało w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych dwudziestego wieku. Ogromne znaczenie dla rozwoju tej subkultury miał wynalazek sprayu , który sprawił , że wykonywanie tych swoistych arcydzieł stało się prostsze i szybsze. Graficiarze nie wyróżniają się specjalnym ubiorem ani poglądami , za to łączy ich wspólna pasja do tworzenia grafiti. Jednak ta pasja spotyka się z różnymi reakcjami ze strony środowiska ludzi , którzy nie specjalnie interesują się tego typu działalnością. Niektórzy z nich inicjują akcje przeciwko graficiarzom , uznając malowidła za nieporządane. Czasami trudno się z nimi nie zgodzić , gdy blok bądź budynek mieszkalny zostaje zamalowany w sposób mu uwłaczający. To samo tyczy się pociągów( pomijając fakt , że ich stan jest opłakany), które nie powinny być malowane bez zgody władz. Na szczęście coraz więcej jest miejsc gdzie graficiarze mają pole do popisu i mogą dać upust swojej malarskiej pasji. Organizowane są konkursy z wysokimi nagrodami dla najlepszych artystów ulicznych. Generalnie wszystko zmierza w dobrym kierunku.
Czy ktokolwiek pamięta jeszcze, iż pierwsza głośna piosenka popularnego zespołu ABBA została wydana pod nazwą „Björn & Benny, Agnetha & Anni – Frid”? Trudno sobie wyobrazić, by taki zespół mógł nosić tak mało chwytliwą nazwę. Z pewnością wielu miałoby problem z jej zapamiętaniem. Nie dziwi zatem, iż manager zespołu Stig Anderson nie potrafił zaakceptować takiego rozwiązania. Bardzo długo głowił się nad nową nazwą dla utalentowanej czwórki. Sam zaczął nazywać zespół ABBĄ, początkowo nieco żartobliwie, bo taką nazwę nosiło popularne w Szwecji przedsiębiorstwo, zajmujące się konserwowaniem ryb. Chociaż nazwa mogła wielu kojarzyć się dość jednoznacznie, manager doszedł do wniosku, iż firma ta znana jest tylko jego rodakom, u zagranicznych słuchaczy nie będzie natomiast budziła żadnych skojarzeń. Kiedy grupa zaakceptowała nową nazwę, należało przekonać właścicieli przedsiębiorstwa, by umożliwili im uzyskanie praw do nazwy. Swój pomysł argumentowali tym, iż nazwa pochodzi od pierwszych imion wszystkich członków zespołu. Przez kilka lat owocnej współpracy nagrali wiele hitów i podbili serca milionów słuchaczy. Wiele osób nie potrafi pojąć, dlaczego taki zespół zakończył swoją działalność. Jako jedną z głównych przyczyn rozpadu wymienia się konflikty między członkami grupy i niefortunne małżeństwa. Wskazuje się również na rozbieżne dążenia członków zespołu. Poniekąd świadczy o tym fakt, iż każdy z współtwórców ABBY po rozpadzie grupy zajął się własnymi projektami. Mężczyźni, pozostali przyjaciółmi i zaangażowali się w pracę nad musicalami, a kobiety rozpoczęły solowe kariery, choć Anni-Fried zrobiła sobie dość długą przerwę od śpiewania. Warto również wiedzieć, iż ABBA po raz ostatni pojawiała się wspólnie w roku 1986. Od tamtego czasu nie widywano ich razem aż do roku ubiegłego, kiedy to szkocka premiera głośnego filmu „Mamma mia” skłoniła ich do publicznego pokazania się. Sprowokowało to liczne spekulacje i domysły. Wszyscy członkowie grupy regularnie jednak dementowali plotki o reaktywacji zespołu, które zaczęły pojawiać się w mediach.
Najczęstszymi pytaniami jako można usłyszeć od osób zainteresowanych tańcem to: Jaka jest najlepsza szkoła tańca, jak się uczyć, od czego zacząć naukę. Na początku warto jest się zastanowić nad techniką tańca, którego pragniemy się uczyć. Szkoły oferują różne typy zaczynając od towarzyskich, po clubowe. Zależnie od naszych upodobań powinniśmy wybrać najlepszą szkołę tańca. Ale gdzie szukać? Najwięcej ogłoszeń można znaleźć w Internecie. Wystarczy wpisać w wyszukiwarce ‘szkoły tańca’ po czym wyświetlają się setki stron z ogłoszeniami i referencjami szkół. Ale jak się dowiedzieć, czy ta szkoła jest rzeczywiście dobra? Najprostszym i najtańszym sposobem jest udanie się do tego miejsca. Istnieje możliwość w prawie każdych szkołach tańca czy clubach zapisania się na miesiąc na lekcje próbne. Wówczas można dokładnie poznać technikę wybranego tańca i dostosować ją do swoich potrzeb. Wielu ludzi sądzi, że to tańca trzeba mieć talent, nie jest to prawdą. Talent to zaledwie ok.10% całego sukcesu. Dobra sztuka tańczenia zależy tylko i wyłącznie od włożonego wysiłku w pracę nad daną techniką. Podsumowując, nie trzeba być utalentowanych aby tańczyć, wystarczy chcieć i wybrać odpowiednią drogę w postaci szkoły. Wielu osobom wydaje się, że więcej się płaci za sam strój do tańca niż za lekcje i czas spędzony na treningach. Jest to nie prawda. Po pierwsze strój zależy od rodzaju tańca jaki się wykonuje. A po drugie trzeba pamiętać, że nie każde ubranie pasuje do wybranego typu tańca. Np. do tańca towarzyskiego nie założy się obszernych bluz czy dresowych spodni, tak samo jak hip-hopowcy nie wystąpią na scenie w garniturach. Gdzie więc znaleźć odpowiedni strój? Istnieje kilka możliwości wyboru przeznaczonego dla nas ubrania. Osoby tańczące taniec towarzyski najlepiej aby miały strój szyty na miarę, w nim będą czuły się najwygodniej i najpewniej. Bo nie wszystkie garnitury, czy siknie kupione w sklepie są szyte specjalnie do takiego rodzaju tańca. Osoby tańczące, inne bardziej luźne typy tańca takie jak hip-hop, dance, czy freestyle wystarczy, że odwiedzą kilka markowych, dobrych sklepów z odzieżą dla nastolatków. Wygoda i modny wygląd murowany. Nie zawsze ubrania muszą zgadzać się z trendami mody wyznaczonymi przez inne kraje. Ważne jest aby każdy tancerz miał swój własny i niepowtarzalny styl. Najważniejszą rzeczą nie jest ubiór ale technika i umiejętności taneczne.
Słowo muzyka jest znane z języka greckiego mousike. Jak to określają znawcy muzyki, jest to sztuka, która pobudza ludzi i wprowadza w dobry na strój. Wyróżniając tutaj muzyką klasyczną, która wpływa relaksacyjnie na psychikę człowieka. Muzykę można nazwać przejawem ludzkiej kultury. Dzięki niej możemy przekazywać różnego bodźce, które nas dotyczą. Śpiewając, czy grając ukazujemy swoje odczucia, doznania, których w rzeczywistości nie jesteśmy pewni, bądź się wstydzimy ujawnić. Od dawien dawna muzyka towarzyszy w życiu każdego człowieka. Początki jej sięgając starożytności, kiedy była ona formą odpoczynku przy obrzędach, czy elementem dobrej zabawy. Muzyka, pomagała nie tylko w hucznych zabawach, ale również była ukojeniem dla duszy i ciała. Słuchając klasyki, możemy nie tylko się wyciszyć, ale również skoncentrować na ważnej dla nas rzeczy. Możemy zapomnieć problemach, które nas dotyczą, zaszyć się w cichym kącie i utopić się w dźwiękach fortepianu czy skrzypiec. Na początku była muzyka prosta, ludzie grali na prostych instrumentach, takich jak lutnia. Z czasem powstawały nowe. W XX w. powstały pierwsze gitary, bębny, czy flety. Obecnie tych instrumentów jest od groma, a ludzie mają wiele trudności, aby zrozumieć różne, nie znane rodzaje muzyki. Mówi się, że tak, najczęściej zdarza się tak u dzieci młodych. Ucząc się muzyki, poznają również nuty, różne zapisy, gamy. To czasem pomaga im w normalnych życiu. Młodzi muzycy lepiej się uczą i bardzo dobrze radzą sobie ze stresem. Dzieje się tak, ponieważ podczas zapamiętywania nut, czy chwytów gitarowych, przez cały czas ćwiczą swoją pamięć. Naukowcy przeprowadzili badania, dotyczące dzieci grających na różnych instrumentach. Doświadczenie to dowiodło, że muzykalne dzieci są inteligentniejsze niż przeciętne, ale nie tylko w sferze muzyki, również w innych dziedzinach. Łatwiej im jest przyswoić wiedzę. Okazało się ,że dzieci grające na pianinie czy skrzypcach mają bardzo duże zdolności językowe i przestrzenne. Naukowcy, dowiedli również , że dzieci, które dłużej uczyły grać się na danym instrumencie, miały coraz lepsze wyniki w testach i nauce. Nasuwa się tylko jeden wniosek. Warto jest zapisywać dzieci od małego na lekcje muzyki, czy grania na danym instrumencie. Skutkuje to w tym ,że dzieci nie tylko będą utalentowane w większości dziedzin, ale również będą miały bardzo dużą radość i przyjemność z tego co robią, a przy okazji, będą mogli pochwalić się kumplom, że umieją cos robić.