Taniec brzucha jest bardzo często nazywany także tańcem arabskim albo orientalnym. Nie dzieje się tak bez powodu, ponieważ najbardziej rozpowszechniony jest w państwach Bliskiego Wschodu, a także w Afryce Północnej. Charakteryzuje się przede wszystkim bardzo specyficznymi ruchami – przede wszystkim bioder, które z kolei wprawiają w odpowiedni ruch także brzuch. Stąd właśnie nazwa tańca. Do tego wszystkiego dochodzi odpowiednia choreografia rąk. W tańcu brzucha zauważyć można także wpływy i innych tańców, takich jak dla przykładu folklorystycznych, współczesnego, niekiedy również i baletu. Wykonujące go tancerki ubrane są odzież przywodząca na myśl głównie hinduskie stroje, jako dodatkowe elementy dekoracyjne często są przez nie wykorzystywane chusty. Krajami, w których taniec brzucha poszczycić się może bardzo długimi tradycjami są Egipt oraz Liban. Wbrew pozorom, wykonanie tego tańca wcale nie jest takie proste, jak by się mogło wydawać. W Polsce można się go nauczyć w specjalnych szkołach. Taniec dworski jest jedną z odmian tańca historycznego. Jak wyglądał, każdy z nas z całą pewnością miał okazję to widzieć niejednokrotnie na filmach. Forma ta bardzo wyrazistego kształtu nabrała u schyłku epoki średniowiecznej, jednakże największą popularnością cieszyła się później, albowiem dopiero w osiemnastym stuleciu. Taniec dworski uskuteczniany był na najbardziej zamożnych dworach znajdujących się na kontynencie europejskim. Uprawiały go nie tylko koronowane głowy, ale także dworzanie oraz arystokracja – ta najwyższa. Szczególne uznanie zyskał sobie w takich państwach jak Włochy, Anglia oraz Francja. W tamtych czasach stosunkowo dużą wagę przykładano do spędzania wolnego czasu na rozrywkach, dlatego też wykształciło się zupełnie nowe zajęcie polegające na organizowaniu takich właśnie imprez. Lista znanych tańców dworskich jest dość długa, a wymienić w tym miejscu można takie nazwy jak między innymi gawot, menuet, rigaudon, kurant i pawana. Taniec dworski dał początek tańcowi salonowemu.
Polski rock to wręcz gatunek kultowy, większość polskich muzyków chciałoby się zaliczać o miana rockmenów. Najbardziej znane polskie zespoły rockowe to Lady Pank, Ira, Hey, Kazik, Kombi, Myslovitz, Bajm, Golden Life, Perfect, Oddział Zamknięty, Maanam, Róże Europy, Wilki, T.Love, Pudelsi, . Piosenki tych zespołów są często kultowe, łatwo rozpoznawalne, znane każdemu Polakowi niezależnie od wieku. Kolejne pokolenia nastolatków fascynują się rockiem lat 80-tych i wcześniejszym szukając tam akompaniamentu dla nastroju buntu. Początki tego gatunku w Polsce to lata 50-te, kiedy władze komunistyczne tłumiły jego rozwój jako elementu zakazanej kultury Zachodu. W tym okresie rekordy popularności biły takie zespoły jak Czerwono Czarni, Niebiesko Czarni, które były określane jako zespoły big beatowe. Jednak w PRL największą popularność zdobyły oczywiście Czerwone Gitary ze swoimi słynnymi piosenkami, które porywały serca wszystkich przedstawicielek płci pięknej. Obecnie rock dzielony jest na rock nowej fali, na zespoły punk rockowe, na blues rock, reggae i zespoły awangardowe. Ten rodzaj muzyki towarzyszy całym pokoleniom i mocniej zapisuje się w historii polskiej muzyki niż jakikolwiek inny gatunek. Od twojego gustu muzycznego zależy to jaką stacje radiową wybierzesz, ale niekiedy zdarzy się ze zechcesz odpocząć od znanego stylu i wtedy może odkryjesz świat innej muzyki na innej stacji. Dla tych, którzy lubią dużo muzyki, przyjemnej i rytmicznej, którzy szukają stacji gdzie można posłuchać hitów na czasie i więcej jest muzyki niż gadania z pewnością najlepsze będą stacje takie jak RMF FM, Radio Zet, Radio Eska, Radio Wawa. Dla wielbicieli starych przebojów jest radio Złote przeboje. Dla zwolenników muzyki raczej spokojnej, nastrojowej jest Radio Plus. Oczywiście są też stacje lokalne, które puszczają różna muzykę i dodatkowo lokalne informacje. Koneserzy muzyki klasycznej najchętniej słuchają radiowej Dwójki, czasem jedynki, A ci, którzy lubią posłuchać reportaży, audycji nie tylko muzycznych wybierają Trójkę, w której jest masa dobrej muzyki, często niszowej, podzielonej na tematyczne audycje gdzie każdy znajdzie coś dla siebie. Dla tych, którzy chcą słuchać samej muzyki i to tylko takiej, która jest w ich guście godne polecenia jest internetowe Radio Last FM, w którym samemu określa się repertuar i ma się możliwość odrzucania lub akceptowania oferowanych propozycji. Techno większości osób kojarzy się z Love Parade w Berlinie, z platformami samochodów i tańczącymi w różnych strojach osobami każdej orientacji seksualnej. Jednak techno to swoisty rodzaj sztuki, to muzyka elektroniczna, przetworzona przez DJ’a. Imprezy muzyki techno gromadzą wielotysięczne tłumy, które rytmicznie tańczą do muzyki obrazowanej światłem, laserami. Domena tej muzyki jest właśnie świetlna ekspresja. Techno jest ciężkie do słuchania na co dzień, ale jednostajny bit i ciekawe muzyczne miksy w piosenkach sprawiają, że fanów tej muzyki nie brakuje. Historia techno sięga lat 80-tych ubiegłego wieku i jak można się spodziewać ten gatunek powstał w Stanach Zjednoczonych. Techno ma bardzo wysokie tempo co sprawia, że u osób słuchających podwyższa się także tempo bicia serca. W techno rzadko spotkasz wokal, chyba że usłyszysz DJ’a który prowadzi klubową imprezę. Ta muzyka jest właśnie domena klubów i gigantycznych imprez masowych, a rzadko znajdzie się w radiu. W Polsce nie ma znaczących twórców tej muzyki dlatego największą popularnością cieszą się zagraniczni wykonawcy.