Widząc zawody sportowe możemy zauważyć, że pomimo ciężkiej, bezustannej pracy nad krokami tancerze są zadowoleni i wiecznie uśmiechnięci. Jednak czy to zasługa dobrej zabawy? Okazuje się, że nie. Poprzez taniec uczymy się panować nad ruchami, wyciszamy się, co działa kojąco na nasz układ nerwowy i nasz umysł. Podczas nauki rozwijamy pewność siebie i wiarę w to co sami możemy osiągnąć. Atrakcyjność tańca pomaga nam przezwyciężyć pewne trudny, problemy czy czasem nawet lęki. Dzięki ciężkim ćwiczeniom nie tylko wzbogacamy swoją wiedzę na temat wybranego tańca, ale również nasze ciało przechodzi tzw. Metamorfozę. Ruch przyczynia się do utrzymania dobrej kondycji, która jest bardzo potrzebna przy utrzymaniu zdrowego trybu życia, jak również sprawia nam przyjemność. Ucząc się np. tańca towarzyskiego, poznajemy uczucie zaufania do drugiej osoby jak i chęć współpracy, bez której jest mało prawdopodobne osiągnięcie jakichkolwiek sukcesów. Nie chodzi o sukcesy taneczne, ale związane jedynie z naszym ciałem i duchem. Łamiemy bariery związane z naszymi słabościami, czy chodź na moment zapominamy o problemach otaczających nas w każdej sferze życia. Zatem warto jest się zastanowić, czy nie wziąć udziału w tej wspaniałej terapii dla duszy, a przy okazji świetnej zabawie. Nikt nigdy nie powiedział, że tańczyć można jedynie w młodym wieku. Obecnie świat tak poszedł na przód, że coraz więcej starszych ludzi z przedziału wiekowego 50-70 lat, tańczą równie dobrze jak nastolatki. A to dzięki zasłudze specjalnych szkół kształcących starszych ludzi w wybranym kierunku tańca. Istnieje jednak pewna różnica między szkołami dla młodych a starszych ludzi. Szkoły dla starszych uczniów w większości uczą tańczyć jedynie takich tańców jak tango czy tańce towarzyskie. Są one o wiele spokojniejsze niż pełny emocji i bardzo szybki quickstep czy energetyczna cza-cza. Osoby w podeszłym wieku, również mają duże możliwości, mogą nawet konkurować z młodymi. Mają więcej doświadczenia co pozwala im zdobywać większe noty w danych konkursach tanecznych i bardziej poszerzać swoją wiedzę ucząc się nowych technik. Są wzorem dla młodego pokolenia. Mimo przeciwności losu, częstych chorób czy niemożności wykonywania pewnych ruchów, starają tańczyć się na swój sposób. A co najważniejsze są z tego zadowoleni, a mimo ich wieku w ich życiu panuje całoroczna zabawa i radość z życia. Tak więc, powinniśmy zachęcać swoich dziadków czy wujków aby poddali się tej wspaniałej kuracji dla ciała i umysłu. Nie trzeba nic szczególnego robić. Nasze ciało same to wyrazi. Niektórzy wierzą w to, że taniec uzdrawia duszę, niektórzy, że leczy zmartwienia, a jeszcze inni, że jest to jeden z najwspanialszych sposobów aby wyrazić uczucia. Można wyróżnić różnego rodzaje tańców pełnych uczuć i pasji. Jednym z nich jest tango. Pełne uczuć złości i nienawiści. Charakteryzuje się gwałtownością jak również nutką romantyczności. Quickstep to taniec wesoły, poprzez niego możemy wyrazić uczucia zadowolenia, szczęścia czy też wolności. Hip-hop taniec wyrażający wolność słów, życia i podejmowania własnych decyzji. To taniec uczący samodzielności i poznawania nowych trendów mody. Najpiękniejszym i najbardziej wyrazistym tańcem jest taniec towarzyski, który uczy współpracy ze swoim partnerem. Jest on tańcem dostojnym, uczy kultury i odpowiedniego, moralnego zachowania. Mimo tak wielu przepięknych, nie można ograniczać się tylko do paru. Trzeba pamiętać, że każdy taniec niesie za sobą pewne emocje. A dzięki niemu, możemy sami tworzyć nasze uczucia i obdarowywać nimi innych ludzi.
Ludzie należący do tego ruchu nosili długie włosy, w które często wplątywali kwiaty lub wianki. Przedstawicieli płci męskiej przeważnie nosili długie brody. W ciepłych krajach nie używali butów. Ich idee to głownie pokój na świecie , życie w zgodzie z naturą. Niestety z czasem w celu poszerzaniu możliwości umysłu zaczęto zażywać narkotyki , co stało się bezpośrednią przyczyną porażki tego ruchu. Doprowadziły one do zaniechania przestrzegania zasad. Późniejsi hipisi opierali swoja ideologie tylko na szukaniu narkotyków. Gdy założyciele zobaczyli co się stało , po prostu odeszli , opuścili swoich ludzi i pozwolili im umierać na dworcach i ulicach miast, taka sytuacja miała jeszcze miejsce w latach osiemdziesiątych dwudziestego wieku. Z perspektywy czasu możemy się przekonać , że kwestia „make love not war” nie sprawdziła się , bo życie nie polega egzystowaniu jedną chwilą bo na dłuższą metę kończy się to na pewno klęską. Hipisi sprzeciwiali się też obowiązkowej służbie w wojsku , co było przyczyną konfliktów z prawem , oponowali przeciw wojnie w Wietnamie , przeciwko nadmiernej konsumpcji. Czuli się uwięzieni w świecie , dlatego też szukali miejsc , kontaktu z żywą naturą. Subkultura ta narodziła się w Wielkiej Brytanii w latach osiemdziesiątych dwudziestego wieku. Metalowcy noszą długie włosy , wąskie dżinsy , kamizelki z naszywkami oraz kurtki tak zwane ramoneski. Metalowcy stworzyli swoje własne normy , zachowanie oraz swoistą obyczajowość. Separują się od innych subkultur , nie tolerują komercjalizacji w muzyce. Organizują swoje własne festiwale takie jak na przykład ” Metalmania „, organizowana nieprzerwanie od roku 1986. Dla tej subkultury najbardziej liczy się lojalność wobec tego co się wyznaje i muzyki , której się słucha. Często chodząc po ulicach miast w swych charakterystycznych strojach są wyszydzani , ludzie patrzą na nich jak na osoby , które nie wiedzą co zrobić ze swoim życiem. Często jednak wielbiciele metalu nie noszą długich włosów i co niektórych może dziwić są osobami o ustabilizowanej sytuacji życiowej, lubią generalnie słuchać mocnych i ostrych brzmień. Muzyka jest ich filozofią , często nawiązuje do ideologii anarchizmu. Najciekawsze jest jednak to ,że większość młodych osób nie zdaje sobie z niej sprawy.