Marillion to bez cienia wątpliwości najbardziej rozpoznawalny ze wszystkich współczesnych zespołów grających rocka progresywnego, jeśli nie liczyć tak zwanych „zespołów pogranicza”, do których należy na przykład Sigur Rós. Choć Marillion to już zupełnie inny zespół niż ten, który w latach osiemdziesiątych zawojował z Fishem sceny na całym świecie, trzyma świetny poziom do dziś, a na jej koncertach pojawiają się prawdziwe tłumy. Zespół był między innymi główną gwiazdą krakowskich Wianków w 2006 roku. Główne postaci Marillion to gitarzysta Steve Rothery oraz nowy (a raczej „nowy”, bo z zespołem jest już kilkanaście lat) wokalista Steve Hoghart. Marillion jest również jednym z zespołów, które wprowadzają największe innowacje w dziedzinie współpracy zespołu z fanami oraz wykorzystania internetu do promocji i sprzedaży płyt. Dzięki poważnemu traktowani, fani Marillion zdecydowali się nawet na finansowanie nagrywania i wydawania płyt zespołu płacąc za nie z góry przed ich powstaniem, dzięki czemu zespół mógł wyrwać się spod opieki wytwórni płytowych, zaś najnowszą płytę udostępnił w internecie za darmo. Pochodząca z Wielkiej Brytanii grupa Mostly Autumn gra rocka progresywnego gdzieś w klimatach między Camel i Pink Floyd, mocno zakrapianych irlandzkim folkiem, grywanym między innymi na flecie i skrzypcach. Bardzo bogate aranżacje i wyjątkowa skoczność rytmów i melodii proponowanych przez Mostly Autumn to niewątpliwie jedne z atutów tej grupy. W twórczości grupy Mostly Autumn można wyróżnić dwa okresy – pierwszy dotyczy okresu trzech wczesnych płyt zespołu, które są zdecydowanie bardziej melodyjne, niż kolejne. Obok fletu i skrzypiec bardzo mocnymi elementami Mostly Autumn są piękne solówki gitarowe w stylu Andy’ego Latimera oraz ciepły męski i szczególnie przepiękny żeński wokal. Wokalistka zespołu, Heather, była bohaterką skandalu towarzyskiego, których w światku rocka progresywnego nie ma zbyt wielu, a który związany był z jej niedoszłym ślubem z byłym wokalistą Marillion – Fishem. Muzycy grupy tworzyli w ostatnich latach również zespół towarzyszący Fishowi, zarówno w studio, jak i na koncertach.
Wpisy z kategorii ‘Zespoły’
Rock progresywny to również znacznie ostrzejsze granie, niż to prezentowane przez takie zespoły jak Marillion czy Porcupine Tree. Na potrzeby zespołów łączących rocka progresywnego z metalem ukuty został termin metal progresywny. Zdecydowanie najbardziej znanym przedstawicielem tego gatunku jest amerykańska grupa Dream Theater, która odniosła wielki sukces za sprawą płyty „Images and Words”. Ta oraz kolejna – „Awake” uznawane są za absolutną klasykę nie tylko metalu progresywnego, ale również za klasykę całego progresywnego rocka. Od tamtej pory Dream Theater stało się inspiracją dla całej rzeszy młodych zespołów progrockowych. Muzycy Dream Theater uznawani są powszechnie za mistrzów i jednych z największych na świecie wirtuozów swoich instrumentów. Perkusista Mike Portnoy znany jest jako autor znakomitych kursów video, zaś gitarzysta John Petrucci odbył trasę w ramach słynnej G3 ze Stevem Vai i Joe Satrianim. Dream Theater było do tej pory na trzech trasach koncertowych w naszym kraju. Szwecja to jeden z tych krajów, w których scena rodzimego rocka progresywnego jest zdecydowanie najsilniejsza oraz najbardziej oryginalna. Zespół Flower Kings nie zalicza się wprawdzie do wyjątkowo lubianego w naszym kraju nurtu „Szwedzkiej szkoły rocka progresywnego”, mocno związanej z tak zwanymi karmazynowymi klimatami, nie zmienia to jednak faktu, że jest to od dziesięciu lat jeden z najbardziej znanych i najpopularniejszych zespołów grających rocka progresywnego na świecie. Liderem formacji Flower Kings jest wokalista i gitarzysta Roine Stolt, który był również członkiem supergrupy Transatlantic, wraz z członkami Spock’s Beard, Marillion i Dream Theater. Domeną Flower Kings są rozbudowane, długie kompozycje, przeplatane z krótkimi, pełnymi elegancki piosenkami w różnej stylistyce. Za najlepszą płytę zespołu uznawany jest podwójny album „Stardust we are” sprzed dziesięciu lat – grupa ta do dziś bardzo chętnie nagrywa właśnie podwójne albumy. Zespół daje też sporą ilość koncertów na całym świecie.
Bez wątpienia jednym z obdarzonych największym talentem członków grupy był Benny Andersson, który potrafi grać na kilku instrumentach, w tym na przykład na gitarze i saksofonie. Jest również wokalistą. W czasie świetlności grupy zajmował się komponowaniem muzyki oraz współtworzył wszystkie teksty piosenek zespołu, nad którymi pracował między innymi z Björnem Ulvaeus. Obaj panowie po rozpadzie ABBY kontynuowali współpracę, angażując się w tworzenie musicali. Z kolei panie, które w zespole zajmowały się głownie wykonywaniem wokali, po rozpadzie zespołu rozpoczęły solowe kariery, które nie były jednak tak spektakularne jak sukcesy ABBY. Warto również dodać, iż w skład zespołu wchodziły małżeństwa. Zarówno bowiem Agnetha i Björn jak i Anni-Frid i Benny powiedzieli sobie sakramentalne „tak”. Oba związki rozpadły się jednak, co według wielu stanowiło jedną z głównych przyczyn rozpadu zespołu. Agnetha i Björn byli małżeństwem przez osiem lat, a z ich związku zrobiła się dwójka dzieci. Z kolei Anni-Frid i Benny rozstali się po trzech latach związku małżeńskiego. Wiele osób głowiło się nad tym, czy ABBA byłaby kiedykolwiek tak popularna, gdyby nie ich występ na Konkursie Piosenki Eurowizji. Z pewnością można by długo spekulować nad tym tematem, jednak faktem jest, iż zespołowi udało się dostać na światowy rynek muzyczny. Warto wiedzieć, iż ABBA próbowała dostać się do konkursu rok przed swoim wielkim sukcesem. Wówczas zespół przygotował piosenkę „Ring ring”, która w oczach jurorów zasługiwała dopiero na trzecią pozycję. Widzowie byli jednak do tego stopnia poruszeni decyzją jury, iż w następnych eliminacjach oddano decyzje w ich ręce. Nie dziwi zatem, iż następną selekcję zespół przeszedł bez większych trudności. Mentor zespołu, Sting Anderson uważał, iż udział w znanym w całej Europie konkursie może wynieść zespół na szczyt. Jego przewidywania okazały się zbieżne z rzeczywistością. Stary Kontynent pokochał utwór „Waterloo”. Przebój ten zainspirowany był rozwijającym się w Anglii stylem glam rock. ABBA triumfowała nie tylko na festiwalu, występ otworzył jej bowiem drogę do międzynarodowej kariery.
Led Zeppelin jest jednym z najbardziej znaczących zespołów muzycznych w historii. Zespół sprzedał ponad trzysta milionów płyt na całym globie, a ponad sto jedenaście milionów w samej Ameryce. Zespół został założony w tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym ósmym roku i pierwotnie występował pod nazwą „The New Yardbirds”. Zespół mógł poszczycić się bardzo dobrymi wynikami finansowymi, które zawdzięczał swojemu bardzo dobremu menadżerowi Peterowi Grantowi. Nazwa Led Zeppelin została użyta po raz pierwszy w październiku tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego ósmego roku kiedy to po nieudanym koncercie jeden z muzyków powiedział że muzyka zespołu unosiła się jak ołowiany sterowiec (lead Zeppelin). Wielu rockowych i gruntowych muzyków szukało inspiracji w muzyce Led Zeppelin, do takich można zaliczyć Queen, w ich wydanym w tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym trzecim roku albumie słychać zauważalne wpływy Led Zeppelin. W późniejszym czasie na płytach Zeppelinów można usłyszeć wiele eksperymentów muzycznych, można usłyszeć elementy blues’a, muzyki folkowej lub rocka progresywnego. Ostatni raz grupa dała koncert w londyńskiej O2 Arena. Queen powstało w tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym roku, w ciągu wielu lat działalności wypracowali charakterystyczny dla siebie styl, oparty na melodyjnym brzmieniu gitary elektrycznej i bardzo dobrym technicznie śpiewie Freddiego Mercurego. Liczne groteski, występowanie w strojach kobiet i tym podobne rzeczy przyczyniły się do jeszcze większej popularności i co za tym idzie rozpoznawalności zespołu. Przez całą swoją działalność zespół zachował stabilność członków, od początku aż do końca występowali w nim: Brian May, Roger Taylor, John Deacon oraz Fredzie Mercury. Zespół mimo śmierci swojego wokalisty i frontmana jakim był Freddie kontynuował swą działalność. W dwutysięcznym czwartym roku Roger Taylor i Brian May zaczeli współpracę z Paulem Rodgersem i działają pod nazwą „Queen + Paul Rodgers”, mimo to Rodgers nie jest oficjalnym członkiem kultowego już zespołu. Do największych sukcesów zespołu jest fakt iż zespół spędził aż Tysiąc trzysta dwadzieścia dwa tygodnie na liście Uk Album Chart, spychając na dalsze miejsca takich gigantów jak: The Beatles, Elvisa Presleya oraz Dire Straits. The Doors to bez wątpienia najsłynniejsza amerykańska grupa rockowa. W dodatku jest to zespół, który przerwał prawdziwą dominację Brytyjczyków na polu ostrego, rockowego grania. O ile bowiem w Wielkiej Brytanii zespoły grające mocnego rocka pojawiały się jeden po drugim, w Stanach Zjednoczonych znacznie modniejsze były wśród muzyków łagodniejsze klimaty. The Doors sławę odniósł oczywiście w znacznym stopniu ze względu na osobę swojego lidera. Jim Morrison – wokalista i tekściarz The Doors, do dziś uznawany jest za jedną z największych indywidualności muzyki rockowej wszech czasów. Niestety kariera zespołu nie trwała zbyt długo – Jim Morrison zmarł z powodu przedawkowania narkotyków na początku lat siedemdziesiątych, u szczytu sławy i możliwości twórczych. Mimo to, jego charyzma, którą ukazywał na scenie i którą czuć w każdej nagranej przez zespół piosence sprawia, że do dziś jest on uwielbiany przez kolejnych, młodych fanów rocka, od chwili gdy tylko dostaną szansę zapoznać się z tą grupą.